Zondag a.s(31 oktober, red.) ga ik samen met Richard Krajicek, Paul Haarhuis en Jan Siemerink een reis maken naar Suriname. We hebben daar onvoorstelbaar veel zin in. Al was het alleen al omdat we niet zoveel momenten hebben dat we met zijn vieren samenzijn en dat we toch een hecht contact met elkaar hebben, ook na onze actieve carrière. Dat is in eerste instantie de reden dat we met zijn vieren op bezoek gaan naar onze vroegere bondscoach and Davis Cup captain Stan Franker, die terug is gegaan naar Suriname en daar nu woont.
Wij zijn geen van allen nog in dat land geweest en dat was voor ons dus een hele goede reden om eens die kant op te gaan. Wij wilden onze reis echter meer inhoud geven dan alleen maar een leuke trip met ons vieren richting Stan. We wilden ook graag kijken of we daar misschien iets teweeg konden brengen, misschien iets konden vertellen. Vandaar dat we geprobeerd hebben om een aantal activiteiten, samen met organisaties en instellingen in Nederland of aldaar konden opzetten en daar aandacht aan geven. Richard heeft natuurlijk zijn eigen Richard Krajicek Foundation. Jan heeft niet zoiets maar wel altijd heel nauw betrokken bij Richard en de activiteiten die Paul en ik altijd georganiseerd vaak hebben. Wij organiseren vaak evenementen in Nederland die met tennis te maken hebben en ook wel een beetje daarbuiten. Een van de dingen die we dan doen is bijvoorbeeld het koppelen van een goed doel aan onze evenementen, zoals bijvoorbeeld aan de AFAS Tennis Classic. Gewoon om geld of aandacht voor dat doel proberen te genereren. Ook hebben we in combinatie met een aantal partners regelmatig een persreis gemaakt voor zo’n doel om die aandacht of dat geld dan daadwerkelijk te realiseren. Dat zelfde idee hebben we nu opgevat om met zijn vieren te doen voor onze reis naar Suriname.
Vandaar dat we bijvoorbeeld contact hebben gezocht met NCDO en ook met NSA. En er is daarnaast met nog andere partijen gesproken, zoals de Richard Krajicek Foundation, om deze trip meer inhoud te kunnen geven. Dat is gelukt. Er gaat een cameraman mee om opnames te maken en de Telegraaf gaat er verslag van doen. We gaan onder meer een project bezoeken in Brokopondo en in Paramaribo met schoolkinderen tennissen. Ook ontmoeten we tijdens een receptie de ambassadeur en andere hoogwaardigheidsbekleders. In Paramaribo gaan we exhibities spelen en verschillende andere activiteiten ondernemen. Een van de dingen is natuurlijk de Krajicek Court die wordt aangelegd. Daaromheen gaan we wat activiteiten doen. Het veld is nog niet klaar, maar we hebben nu in ieder geval met behulp van de Telegraaf het geld ingezameld om te starten met de aanleg. Er is een locatie voor gevonden, nadat met hulp van NSA een haalbaarheidsonderzoek is gedaan. Nu is het aan ons en andere mensen om te kijken of het daar goed kan worden ingebed en dat je het ook in andere programma’s mee kan laten lopen. Zo gebeurt dat ook door Richard in Nederland al op meer dan 50 locaties.
Het gaat bij deze locaties natuurlijk altijd om de meer kansarme omgevingen, ook binnen Nederland. Ze worden allemaal aangelegd om ervoor te zorgen dat kinderen actief kunnen sporten en dat door middel van sport het individuele zelfvertrouwen, groepsprocessen, individuele vaardigheden en alles wat daarbij hoort, wordt gestimuleerd. We zijn er ook heel erg trots op, dat dit de eerste buitenlandse Krajicek court wordt.
We nemen uiteraard onze rackets mee, maar ook ballen en mobiele tennisnetten. Het is toch de bedoeling om te proberen via sport onze boodschap te sturen. En voor ons is sport natuurlijk al snel tennis. Toch gaat het niet om tennissen maar sporten in zijn algemeenheid. Sporten, omdat het heel goed is om samen te doen, in welke situatie je ook zit, en een bepaalde band kan creëren. Omdat het uiteraard gezond is voor je en omdat sport te maken heeft met normen en waarden. Dat zijn de dingen die wij alle vier ontzettend belangrijk vinden en Stan Franker ook. Het is uiteindelijk ook datgene dat sport ons gebracht heeft in ons eigen leven.
Ik ben al vaak samen met Paul op reis geweest naar diverse locaties zoals Zuid-Afrika, waar wij ook een project ondersteunen van de Tjommie Foundation in Elandsdoorn. We hebben daar onlangs een heel nieuw sportproject gelanceerd voor mensen met een handicap met partners RESPO en de Johan Cruyff Foundation. Een prachtig project is nu draaiende daar in Elandsdoorn. Wij zijn er hartstikke trots op dat we daar een rol hebben kunnen spelen en mede hebben kunnen bemiddelen. Er zijn ook collega’s van ons naar toe gegaan om te helpen bij het inbedden van de programma’s.
Bij de vele projecten die Paul en ik hebben bezocht over de hele wereld was het altijd het moeilijkste om duurzaamheid te creëren. Duurzaamheid gaat niet lukken als je niet driehoekjes of vierkantjes kunt verzinnen, van mensen die erbij betrokken zijn en voor wie het allemaal op een of andere manier interessant moet zijn. Berust het alleen maar op goodwill, dan is het gedoemd om te mislukken.
Zoals je merkt zijn we er helemaal klaar voor. Jan had zijn prikken al gehaald, maar moest nog even gele koorts halen. Ik zelf was vorige week nog in Zuid-Afrika bij Elandsdoorn, dus ik kan de malariapillen gewoon door blijven slikken. Van Henri Leconte had ik bij ons tennistoernooi de AFAS Tennis Classics 4 sigaren gekregen, als dank dat hij weer mee mocht spelen. Ik heb er daarvan 2 opgerookt afgelopen week in Elandsdoorn, samen met een vriend. Ik weet alleen nog niet wie mij mee gaat helpen om in Suriname die andere 2 op te roken. Ik geloof namelijk niet dat ik Siemerink, Haarhuis en Krajicek aan de sigaar krijg. Ik rook er ook eigenlijk maar 4 per jaar en dan alleen tijdens hele speciale gelegenheden. Dat was afgelopen week voor mij in Zuid Afrika en dat zal de komende week in Suriname ook zijn! Je kunt je niet voorstellen hoe erg wij er naar uitkijken om deze trip samen te maken.
Jacco Eltingh is oud-tennis prof en nu directeur van Eltingh Haarhuis Tennis & Events